MONATO

Ekonomio

KONGO

Sud-suda kunlaboro

Kiam Laurent Desiré [lorá deziré] Kabila iĝis prezidanto de la Demokratia Respubliko Kongo, li komencis ekonomian politikon de sud-suda kunlaboro kun la landoj de Afriko kaj de la cetera Tria Mondo. En tiu kadro, li kunlaboris kun la landoj de suda Afriko, precipe kun tiuj, kiuj helpis lin dum lia milito kontraŭ la registaroj de Ruando, Burundo kaj Ugando. La kunlaboro rilatis al armeaj kaj minejaj aferoj. Kun Zimbabvo li subskribis interkonsentojn por la ekspluato de minejoj en Katanga kaj Kasai, la plej riĉaj kongaj provincoj. La opozicianoj denuncis tiujn interkonsentojn.

Inter la kialoj de la morto de Laurent Desiré Kabila estis lia malrespekto de la ekonomiaj interkonsentoj faritaj kun la okcidentaj komercistoj dum sia milito por forigi prezidanton Mobutu. Tiuj interkonsentoj ne profitigis la konganojn, kaj laŭ Kabila la kongaj riĉecoj estu por la konganoj, ne por la okcidentanoj.

Ankaŭ la registaro de lia filo kaj postveninto, Joseph [ĵozéf] Kabila, antaŭvidis regionan kunlaboron, sed precipe kun Sud-Afriko. Je la 13a kaj la 14a de januaro 2004, la sud-afrika prezidanto Thabo Mbeki gastis en Kongo por negoci interkonsentojn pri la ekspluato de minejoj kaj de elektra kurento de la digo de Inga, la plej grava en Afriko. Sud-Afriko ankaŭ deziras modernigi la flughavenon de Kinŝaso, la konga ĉefurbo.

Laŭ politikaj observantoj, tiu kunlaboro ne estas malsama de tiu kun la okcidentaj landoj, ĉar ankaŭ ĝi ne konsideras la realajn problemojn, kiuj mordetas la kongan socion.

Kiam, en 1998, Laurent Desiré Kabila sendis anojn de sia registaro al Bruselo, ĉefurbo de Belgio kaj de Eŭropa Unio, por defendi sian trijaran planon por la konstruo de vojoj, plej grava problemo de Kongo, por kiu estis bezonataj tri miliardoj da usonaj dolaroj, li ne ricevis helpon. Male, la okcidentaj landoj post kelkaj monatoj alportis militon. Dum tiu milito, oni rimarkis la ĉeeston de sud-afrikaj armiloj ĉe la kongaj malamikoj. Kial nun Sud-Afriko iĝas la privilegia partnero en la sud-suda kunlaboro? Iuj observantoj pensas, ke Sud-Afriko servas nur la interesojn de Usono kaj Britio, kaj tiuj ekonomiaj interkonsentoj ne ekzistas inter Kongo kaj Sud-Afriko sed inter tiuj okcidentaj landoj.

Serge-Benjamin ZANDANDU

Indekso
Aboni al MONATO
Flandra Esperanto-Ligo (FEL)
Lasta adapto de tiu ĉi paĝo: majo 2004