En 2005 burundanoj elektis novan registaran partion, la eksribelulan CNDD-FDD. Ĝi estas taskita restarigi demokration perditan post la morto en 1993 de la unua demokratie elektita prezidanto, Melchior Ndandaye.

Por burundanoj prioritatis paco, sekureco, libereco, justeco kaj demokratio. Venkis CNDD-FDD, ĉar elektantoj opiniis, ke nur tiu ĉi partio kapablos plenumi popolajn postulojn.

Tamen neniu povis imagi la nunan situacion en Burundo. Ankoraŭ mankas paco, sekureco kaj libereco. Enkarcerigitaj estas ĵurnalistoj kaj opoziciuloj, kaj malliberulojn murdas policanoj. Pro malsato mortas la popolo; sukero, grandkvante produktata en Burundo, iĝas kvazaŭ oro. Prezoj en vendejoj altiĝas pro impostoj kaj pro korupto de la flanko de ŝtataj aŭtoritatuloj.

Gravaj postenoj

Miksiĝas la roloj de la ŝtata kaj la partia prezidantoj. La prezidanto de CNDD-FDD kondutas, kvazaŭ li estus ŝtata prezidanto, nomumante homojn al gravaj postenoj kaj kaŭzante, ke eksiĝu la vicprezidantino, ĉar ŝi lin kritikis.

Dume la ŝtata prezidanto vojaĝas tra la mondo, ŝajnigante, ke regas en Burundo paco kaj sekureco kaj ke ĵurnalistoj plene liberas sin esprimi. Tamen li hipokritas. Tri ĵurnalistoj de privataj radio-stacioj (du el Afrika Publika Radio kaj unu, la direktoro, de Radio Isanganiro) sidas en la centra malliberejo de Burundo, kune kun la eksprezidanto, eksvicprezidanto kaj opoziciuloj.

Léonce Ngendakumana, la prezidanto de la ĉefopozicia partio, diris: „Timigi ĵurnalistojn, malliberigi opoziciulojn kaj mensogi al la internacia komunumo, ke ĉio estas en ordo, ne venkigos en la venonta baloto post kvar jaroj. La sola maniero estas kunigi ĉiujn burundanojn por restarigi pacon.”

SABIYUMVA Jérémie/pg