Ju malpli da papilioj en via ĝardeno, des malpli bona estas la medio en via ĉirkaŭaĵo. Tiu fakto en la pasintaj jaroj zorgigis la loĝantojn de la malaltaj landoj apud la Norda Maro, ĉar papilioj preskaŭ ne plu estis videblaj. Tamen la situacio pliboniĝis, ĉar ĉi-somere la ĝardenposedantoj povis nombri plurajn dekojn samtempe.

Distelvlinder - Distelfalter - KardopapilioPor certiĝi, ke la reveno de la papilio estas ne nur impreso, tri asocioj de papili-amantoj, la nederlanda, la flandra kaj la valona, organizis papilinombradojn. Ĉi-jare en la 2a de aŭgusto miloj da emuloj nombris multe pli da ekzempleroj ol en la pasinta jaro. Wouter Vanreusel [voŭtr vanrejsl] de la asocio Natuurpunt vzw klarigas, ke estas iom tro frue por jam jubili, sed ke tute klare almenaŭ provizore la papilio revenis kaj donas esperon pri nia medio. Tagaj papilioj ja tre rapide reagas al media malpuriĝo aŭ al klimatŝanĝiĝoj. „Kompare kun la pasinta jaro ni nombris multe pli”, diras Vanreusel. „Plej okulfrapa estas la reveno de la kardopapilio (Vanessa cardui), kiu nun estas, kaj en Flandrio kaj en Valonio kaj en Nederlando, la plej ofta papilio.”

Paŭl PEERAERTS

Flatu tion ĉi